Kansen zien

De afgelopen maanden stonden in het teken van afscheid nemen: mijn lieve schoonmama bleek ongeneeslijk ziek en overleed twee maanden later, omringd door haar kinderen en alle kleinkinderen. Ja een prachtig voltooid leven, zoals ze zelf zei, en ook: een Groot Gemis. Een tweede moeder voor mij, een wijze vrouw, een vrouw met een warm, groot hart. Ze leeft in ons allen voort, we delen haar wijsheden met elkaar. We koesteren haar stekjes van de Pannenkoekplant….

Het andere afscheid was onze verhuizing: na bijna 18 jaar verhuisden we vorige week naar Nieuwegein. Afscheid van een mooie tijd in een prachtig origineel huis. Afscheid ook van IJsselstein?

Wat ging er veel door onze handen deze maanden, heel veel spullen. Veel dingen met herinneringen: foto’s, keurig bewaarde melktandjes, kunstwerkjes van de kinderen, beelden die mijn moeder nog heeft gemaakt, plantenpotten, meubels, schoolrapporten van lang geleden, werkspullen van ‘ooit’, en nog veel meer. In het begin duurde het dan ook lang. Vooral de oude foto’s riepen veel verhalen op. Veel ging mee, veel ging er naar de stort en veel werd gedoneerd aan o.a. Kringloop en Vluchtelingenwerk. In ons nieuwe huis is minder ruimte en dus kritisch zijn met wat er mee kon/mocht.

Een Kans zien.

In plaats van veel ‘ach en wee’ over afscheid nemen van spullen, zag ik een Kans. Een Kans om alles, maar dan ook echt álles, door mijn handen te laten gaan. Te bekijken, te koesteren, te voelen, te beslissen. Een Kans om een ander blij te kunnen maken. Een Kans om opnieuw te beginnen in een schoon, vers geverfd huis. Een Kans om de dingen die meegaan een nieuwe plek te geven. Kansen zien in de nieuwe ruimtes, nieuwe indelingen maken, uitdagingen bekijken en nieuwe oplossingen bedenken. Door zelf open te staan voor mogelijkheden gaan er nieuwe deuren open.

Letterlijk ook, doordat mijn nieuwe buurvrouw hier voor ons een cake bakte en die tijdens onze verhuizing kwam uitdelen. Hoe lief! We voelen ons zo welkom in deze straat, heel fijn! De deuren gaan soepel open, en hulp wordt geboden als we dat vragen.

In de coaching zie ik dat ook terug: Kansen zien. En ook: afscheid nemen van bepaald gedrag, een bepaald idee over jezelf, een belemmering tackelen, kansen zien en een stap zetten. En nog een. En dan nóg een! Groeien in kracht, stap voor stap, en de moeilijke dingen oefenen.

De moeilijke dingen….we kennen ze allemaal wel, en een vaak gekozen reactie is: wegstoppen. Vermijden. Gewoon niet aan beginnen. Weerzin. Weerstand.

Kansen zien in de moeilijke dingen, en groeien. Je blinde vlek ontdekken samen met een coach, en daarmee aan de slag gaan. Inzichten krijgen in je gedrag, in je blokkades. Het is als coach echt fantastisch om te zien dat mensen stappen zetten juist op de moeilijke thema’s in hun leven!

Onze familie is al hecht, maar bleek nog veel hechter te kunnen worden. Tijdens de laatste dagen dat mijn schoonmama nog leefde was iedereen vlakbij. De laatste dag koos iedereen om er te zijn, ze kwamen van alle hoeken van het land, en we waren samen. Samen voor haar, om haar heen, samen met elkaar.

Zij stimuleerde mij vaak: tot praten, tot een misverstand met iemand uitpraten, tot nadenken over dingen. En ook: tot het schrijven van deze blog. Een ode dus ook aan haar, aan Riet, die altijd Kansen zag en zo de wereld om haar heen liefdevol en warm inkleurde.

Auteur: Marjolein Kars-Hartog

www.dezoncoaching.nl instagram: @de.zon.coaching

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s