Beweging

In deze tijden van ‘intelligente lockdown’ vanwege het Corona virus, of Covid-19, lijkt alles stil te liggen. Mijn coachpraktijk functioneert momenteel niet omdat fysieke ontmoetingen en dus coachings in de praktijk niet kunnen. Ja ik hou contact met een telefoontje, een advies, een vlog – maar het is allemaal minimaal.

Stilstand dus.

Terwijl iedereen met een ‘vaste baan’ hard aan het werk is om het allemaal zo goed mogelijk te laten verlopen. Uitdagingen oplossen en snel digitaliseren om te kunnen overleggen met de collega’s. Er ontstond bij mij een gevoel van nutteloosheid, ‘ik tel niet meer mee’ en meer van dit soort ontkrachtende gedachten. Ondertussen zat ik ook middenin een sollicitatieprocedure – wat stil viel omdat de scholen dichtgingen.

Stilstand.

Een periode van stilstaan kende ik al van mijn burn-out periode, nu anderhalf jaar geleden. Een heel andere vorm, en reden, wat mij tot halt had geroepen – en toch ook overeenkomsten met de periode nú. Niet fijn allemaal…..

Tijd voor wat Beweging! Zowel letterlijk als figuurlijk kwam ik in beweging. Tijdens mijn wandelingen en fietstochten keek ik naar de natuur. De knoppen aan de bomen die elke dag verder groeiden en uit elkaar spatten met een feest aan groen! In mijn eigen tuin de kastanjebomen volgen, met hun betoverend mooie proces. Knoppen die klein en kleverig beginnen en dan stap voor stap groter worden, langer, en nog langer worden, groter, tot kaarsjes zichtbaar worden en de bladeren zich als groene reuzenhanden ontvouwen. Elke dag maakte ik er foto’s van en ik genoot er van. Ook vogels, druk getjilp, Vlaamse Gaai die elke middag even op een vast tijdstip een nootje komt eten. Een groepje koolmezen die om de beurt even de vogelpindakaas-pot induiken. De merel met haar hoogste lied. Wat een genot! Mijn vorige huis had ook een tuin, maar in een nieuwbouwwijk duurde het jaren voordat er vogels kwamen. En de tuin was meer besloten waardoor het wellicht lastiger was voor een Vlaamse Gaai om haar vleugels goed uit te slaan? In elk geval is er in mijn nieuwe tuin veel beweging!

Nu (bijna) alle externe oplossingen niet meer kunnen, zijn we op onszelf teruggeworpen. Je moet het uit jezelf halen, zelf genereren. Dat is even wennen, want we zijn eraan gewend dat we naar een sportschool, zwembad of yogaschool kunnen om te werken aan ons lijf.

Hoe kom je dan in beweging? Wat werkt voor jou? Wat voor hulp heb je erbij nodig? Niet alleen het lijf maar ook de geest heeft beweging nodig. Positieve gedachten die ervoor zorgen dat je niet ten onder gaat in doemdenkerij zoals: ‘wat als dit nooit meer over gaat?’

Positieve gedachten, het klinkt altijd mooi, maar hoe dan als het soms even flink tegenzit?? Wat mij helpt is me verbinden met Dankbaarheid. Waar kan ik dankbaar voor zijn? Wat was deze dag fijn? Wat kan er allemaal nog wél? Wie kan ik videobellen, een mooie kaart sturen, een lief bericht sturen?

Kan ik zelf in actie komen voor wat ik graag wil dat er gebeurt? En HOE dan??

Het zal duidelijk zijn dat je zelf in actie kunt komen. Dat in actie komen het enige is wat een verschil gaat maken voor jezelf. En een actie hoeft niet groots en meeslepend te zijn, iemand bellen kan al veel in beweging brengen.

Bij mij was het: bellen met mijn mogelijke nieuwe directeur en delen over mijn enthousiasme over de baan. Docent Hoogbegaafdenonderwijs. Na dit telefoontje is alles weer ‘aan’ gegaan en heb ik mijn aanstelling gekregen. En al aan het werk! Een uitdaging in deze tijd, de kinderen niet fysiek zien en kennismaken via Google Hangouts in plaats van met een kringspel en een drama activiteit.

Meebewegen heet dat, en het blijkt dat we dat allemaal kunnen. Beter zelfs dan we soms zelf dachten!

Mijn hersens bewegen ook weer, een flinke workout doen ze om alle nieuwe informatie te verwerken en grip te krijgen op deze nieuwe baan met zijn werkprocessen. Ik ben zo blij want ik kan weer leerkracht zijn, een prima combinatie naast De Zon Coaching!

En jij? Sta je stil, voel je je machteloos in jouw situatie? Wat kun jij doen om in beweging te komen? Mijn advies: ga in elk geval elke dag fietsen of wandelen. Wat mij ook altijd helpt is alles even opschrijven, op een groot blad. Alle belemmerende gedachten en narigheid wat in het hoofd zit te wroeten. Om vervolgens te kijken wat ik kan omdenken. Waar kan ik iets uithalen? Komen er vragen? Wie weet het antwoord? Kan ik iets voor iemand doen? Zit er onzin bij? Altijd levert het wel weer een inzicht op, een vicieuze cirkel die een halt toegeroepen kan worden. En dan opnieuw naar alle schrijfsels kijken met de vraag: kan ik ergens een actie van maken? Kan ik iets loslaten, opgeven, en mijn energie een andere kant op laten stromen?

Mijn gevoel van nutteloosheid is in elk geval gesmolten als sneeuw voor de zon en ik voel me een net uitgekomen kastanjeknop: vol levenslust!

Auteur: Marjolein Kars-Hartog

www.dezoncoaching.nl instagram: @de.zon.coaching

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s